Tuesday, 25 December 2012

KEBIASAAN MEMAKAN MANUSIA DIAMALKAN DENGAN MELUAS





Cannibalisme ( Caníbales, nama Sepanyol untuk orang-orang Carib),(suku Hindia Barat dahulunya terkenal dengan amalan mereka kanibalisme) adalah merupakan tindakan atau amalan manusia memakan daging atau organ-organ dalaman manusia lain.  Ia juga dikenali sebagai anthropophagy, Seseorang yang mengamalkan kanibalisme dipanggil kanibal. Ungkapan "kanibalisme" telah diperluaskan menjadi zoologi bermakna seorang individu dari spesies yang sama memakan segala-galanya atau sebahagian daripada individu yang lain daripada spesies yang sama sebagai makanan, termasuk kanibalisme seksual.

Kebiasaan makan manusia diamalkan dengan meluas pada masa lalu di kalangan manusia pada kebanyakan tempat di dunia dan berterusan ke dalam abad ke-19 termasuk pulau-pulau terpencil dan budaya Pasifik Selatan, dan hingga ke hari ini di bahagian-bahagian Afrika tropika.Dalam beberapa kes yang berlaku di pulau Melanesia, pasaran daging manusia pernah wujud. Fiji pernah dikenali sebagai 'Kepulauan kanibal'. Cannibalisme telah didokumenkan di seluruh dunia dari Amazon Basin hingga Congo Māori New Zealand.
Neanderthal yang dipercayai telah mengamalkan kanibalisme, dan Neanderthal mungkin telah melakukannya mengikut anatomi manusia moden.





Kebiasaan makan manusia pada masa sekarang biasa diamalkan serta menakutkan dan dikutuk dalam beberapa peperangan, terutama di Liberia dan Congo. Hari ini, Korowai adalah salah satu daripada puak-puak yang sangat sedikit yang masih dipercayai memakan daging manusia sebagai amalan budaya, Ia juga masih dikenali mempraktikkan sebagai upacara dan peperangan puak di kepulauan Melanesia dirujuk dari segi sejarah.Dakwaan kanibalisme telah digunakan oleh kuasa kolonial seperti menghalalkan penghambaan dan ianya dilihat segi pandangan orang-orang primitif. Kanibalisme merupakan kata untuk menguji batas relativisme budaya kerana ia mencabar ahli antropologi untuk menentukan apa yang ada atau tidak adalah merupakan luar jangkauan tingkah laku manusia yang boleh diterima. Kebiasaan makan manusia merupakan jarang berlaku dan tidak menyalahi undang-undang di kebanyakan negara. Mereka yang memakan daging manusia biasanya dikenakan dengan hukuman yang tidak berkaitan dengan kanibalisme, seperti pembunuhan.

.Memakan daging  manusia merupakan sebagai langkah terakhir dalam keadaan darurat atau mengalami kebuluran, termasuk dalam zaman moden.Satu contoh yang terkenal merupakan ekspedisi Westward iaitu  Donner party di Uruguay semasa nahas Air Force Flight 571, di mana beberapa mangsa memakan mayat penumpang yang telah meninggal dunia.Manakala beberapa yang lain mengalami sakit jiwa dan terganggu pemikiran seperti Jeffrey Dahmer dan Albert Fish.Terdapat penentangan secara rasmi pelabelan kanibalisme sebagai gangguan mental.



Manakala seperti perang janayah semasa perang Jepun banyak laporan dan keterangan yang dikumpulkan mengikut Seksyen Jenayah Perang Australia tribunal Tokyo, dan disiasat oleh pendakwa William Webb menunjukkan bahawa kakitangan Jepun di banyakan bahagian Asia dan Pasifik melakukan tindakan komited kanibalisme terhadap banduan perang Bersekutu. Dalam kebanyakan kes ini telah diilhamkan mengikut serangan yang semakin meningkat Bersekutu pada garis bekalan Jepun, dan kematian dan penyakit kakitangan Jepun akibat kelaparan.  Walau bagaimanapun, mengikut sejarah Yuki Tanaka: "kanibalisme biasanya aktiviti sistematik yang dijalankan oleh skuad keseluruhan dan di bawah arahan pegawai".
POW India, Havildar Changdi Ram, memberi keterangan mengatakan "pada November 12, 1944 Kempeitai tentera jepun telah memenggal kepala juruterbang pihak bersekutu dan  Saya mengintainya dari belakang pokok dan menyaksikan beberapa daging dipotong oleh tentera Jepun dari tangannya, kaki, pinggang, punggung dan membawanya pergi ke tempat meja mereka ... mereka memotong kepingan badan tersebut menjadi kecil dan menggoreng ia".

Dalam beberapa kes dimana daging dipotong daripada orang yang hidup POW India, Lance Naik Hatam Ali ( warganegara Pakistan), memberi keterangan di New Guinea bahawa "tentera Jepun mula memilih banduan dan setiap hari satu banduan telah dibawa keluar dan dibunuh dan dimakan begitu saja di ikuti para askar yang lain.Secara peribadi, saya melihat ini berlaku setiap hari dan kira-kira 100 banduan telah dimakan di tempat tersebut oleh Jepun. Selebihnya telah dibawa ke tempat lain 50 batu [80 km] jauh di mana 10 banduan meninggal dunia akibat penyakit. Di tempat yang lain pula askar Jepun sekali lagi mula memilih banduan untuk dimakan. Mereka yang terpilih telah dibawa ke pondok di dimana daging mereka dipotong daripada badan-badan mereka semasa mereka masih hidup dan mereka telah dibuang ke dalam parit di dimana ia kemudiannya meninggal dunia".



Dalam sesetengah masyarakat, terutamanya masyarakat yang berpuak, kanibalisme adalah norma kebudayaan.pengambilan seseorang daripada dalam masyarakat yang sama dikenali sebagai endocannibalism, kanibalisme dalam upacara keagamaan si mati boleh menjadi sebahagian daripada proses kesedihan melalui tangisan kepiluan, atau cara membimbing roh orang mati ke dalam badan daripada keturunan yang hidup. Exocannibalism merupakan pengambilan seseorang dari luar masyarakat, biasanya sebagai perayaan satu kemenangan terhadap kaum satu saingan. Kedua-dua jenis kanibalisme ini juga  didorong oleh kepercayaan bahawa memakan daging seseorang atau organ-organ dalaman akan memberkati kanibal itu dengan beberapa ciri-ciri si mati.

Di kebanyakan tempat di dunia, kanibalisme bukanlah merupakan norma masyarakat, tetapi kadang-kadang terpaksa dalam keadaan keperluan yang melampau.Terdapat banyak contoh pembunuh yang memakan mangsa mereka, sering memperolehi beberapa tahap kepuasan seksual daripada perbuatan kanibalisme.Contoh yang ketara termasuk Albert Ikan, Issei Sagawa dan Jeffrey Dahmer Individu-individu ini biasanya dianggap sebagai pesakit mental, walaupun paksaan untuk memakan daging manusia tidak rasmi disenaraikan sebagai gangguan mental Manual Diagnostik dan Statistik Kecelaruan Mental (DSM) Kes autophagia, atau kendiri kanibalisme, telahpun dilaporkan.



Sepanjang tempoh Islam Qurayš peperangan di awal abad ke-7, kes kanibalisme telah dilaporkan. Berikutan pada peperangan Uhud pada 625, ia dikatakan bahawa selepas membunuh Hamzah ibn Abdu l-Muttalib, hati beliau telah dimakan mengikut Utbah Hind binti '(isteri Abû Sufyan ibn Harb salah satu daripada komander tentera Qurayš) yang kemudiannya dilaporkan memeluk Islam dan menjadi ibu kepada pengasas Muawiyah I Khalifah Umayyah Islam.

Laporan kanibalisme juga dicatatkan semasa Perang Salib Pertama, sebagai tentera Salib dikatakan telah diberi badan pihak lawan yang mati untuk dimakan berikutan Pengepungan Ma'arrat al-Numan. Amin Maalouf juga mendakwa insiden kanibalisme lebih lanjut mengenai perarakan ke Yerusalem, dan usaha-usaha yang dibuat untuk memadam sebutan ini dari sejarah barat. Semasa Kebuluran Besar Eropah 1.315-1.317 terdapat banyak laporan kanibalisme di kalangan penduduk kelaparan. Di Afrika Utara, seperti di Eropah, terdapat rujukan kepada kanibalisme sebagai langkah terakhir dalam masa kebuluran.

Orang Maghribi yang beragama Islam pengembara Ibnu Batutta melaporkan bahawa salah satu Raja Afrika  menasihati beliau bahawa orang yang berdekatan di tempat beliau merupakan kanibal (walaupun ini mungkin telah menjadi gurauan pada Ibnu Batutta mengikut raja bagi menggugupkan tetamu).Walau bagaimanapun Batutta melaporkan bahawa Arab dan Kristian adalah selamat, kerana daging mereka adalah "matang" dan akan menyebabkan pemakan untuk jatuh sakit.

Untuk masa yang singkat di Eropah, satu bentuk yang luar biasa kanibalisme berlaku apabila ribuan mumia orang Mesir yang dipelihara dalam bitumen telah dikisar dan dijual sebagai ubat. Amalan ini berkembang menjadi perniagaan besar-besaran yang berkembang sehingga akhir abad ke-16.Dua abad yang lalu, mumia masih dipercayai mempunyai khasiat perubatan terhadap pendarahan, dan telah dijual sebagai ubat-ubatan pada bentuk serbuk.

Di China semasa Dinasti Tang, kanibalisme kononnya dikatakan berlaku samasa pasukan pemberontak yang awal dalam tempoh (yang dikatakan menyerang kawasan-kawasan jiran bagi memperoleh mangsa untuk dimakan), serta kedua-dua tentera dan orang awam dikepung semasa pemberontakan An Lushan. Memakan hati seorang musuh itu dan mendakwa menjadi ciri kedua-dua hukuman rasmi dan dendam peribadi. Rujukan cannibalizing pihak musuh pernah dilihat pada puisi ditulis pada Dinasti Song, (sebagai contoh, pada Man Jiang Hong) walaupun cannibalizing mungkin perlambangan puitis, menyatakan kebencian terhadap musuh.

Walaupun terdapat persetujuan sejagat bahawa beberapa orang Mesoamerican mengamalkan korban manusia, ada kekurangan persetujuan ilmiah bagi sama ada kanibalisme pada Amerika pra-Columbia diamalkan dengan meluas.Yang paling ketara, antropologi Marvin Harris, pengarang kanibal dan Raja-raja, telah menyarankan bahawa daging mangsa adalah sebahagian daripada diet bangsawan sebagai ganjaran, semenjak diet orang Aztec telah berkurangan dalam bentuk protein.Walaupun kebanyakan sejarah pra-Columbia percaya  kanibalisme merupakan upacara berkaitan dengan pengorbanan manusia, ianya bukanlah menyokong tesis Harris bahawa daging manusia adalah merupakan satu bahagian penting diet orang Aztec. Sesetengah hipotesis bahawa kanibalisme merupakan sebahagian daripada membalas dendam darah dalam peperangan.





Note : Apa-apa pun sesetengah Manusia atau puak yang mengamal kanibal merupaka di luar jangkauan pemikiran manusia di mana ianya amat rumit untuk di Fahami di mana ianya harus dilakukan dengan menyelami pemikiran si kanibal itu sendiri yang pada masa sekarang amat mustahil untuk dilakukan.



1 comment:

  1. Nie jer nak tnye kau nim,,,
    kenapa semue gamba entri kau hitam puteh kebanyakannye arh? :-?

    ReplyDelete

Setiap Manusia mempuyai Kesilapan, Aku memperbaiki Kesilapan itu Dari Komen Anda walau sepedas manapun..........!